Groot, groter, groots 😊

Kampen lijdt onder christelijk imago

Deze tekst lazen we op internet. Op welke wijze de gemeente het imago wil veranderen wordt ons niet duidelijk. We begrijpen wel hoe het komt dat ze kampen met dit imago 😊. Op zondag lijkt Kampen wel uitgestorven. De kerkklokken luiden wel vrolijk de dag in. Twee soorten kerkklokken door elkaar haha. Dit speciale ‘concert’ bevestigd het imago van Kampen. Hoe breng je daar nu verandering in, zonder afbreuk te willen doen aan het geloof?  

Er lag een grote groep Luna boot eigenaren in de haven van Kampen. We noemden hen de ‘Luna’s’ 😊. Toch een beetje de mensen van het grote geld. De waarde van de boten die in de haven lagen varieerden tussen 250.000 en 350.000 euro. En… dan waren dit boten van een paar jaar oud. Eén van de leden organiseert bij toerbeurt een uitje/feestje en de rest sluit zich daar bij aan. Ze hadden het gezellig met elkaar 😊.

Maandagochtend scheen de zon en iedereen begon zijn boot droog te wrijven. De sfeer in de haven verbeterde aanzienlijk met beter weer. Iedereen is vrolijk en de gesprekken verliepen heel wat gezelliger dan de dag ervoor. Toen goot het heel de dag ☹. We hebben het roer alweer omgegooid. In plaats van richting Gierhoorn te varen, koersen we richting Noord Holland. Ach kan ons het schelen 😊. Het huidige plan richt zich nu om via de Randmeren, Amsterdam richting de Zaanse Schans te varen. Al weet je het bij ons nooit. We gooien het roer ook zo weer om haha.

Onze volgende stop was in Harderwijk. Bij aankomst regende het weer pijpenstelen. Precies op het moment we aan moesten meren. We hebben al een aantal malen van die flash backs. Vorig jaar hadden we ook veel regen. Van deze (bijna) 3 weken hebben we nog maar 1,5 dag buiten kunnen  varen.  Dat vinden we natuurlijk jammer, maar we laten ons er niet door uit het veld slaan 😊.

Droog, nat, droog en weer nat 😊 😊

Droog naar het sanitair gebouw. Daar worden we weer nat. Daarna droog naar de boot en bij vertrek valt het weer met bakken uit de lucht. Ach we moeten maar zo denken; Regen is een leven gevende kracht. Het staat symbool voor leven, vernieuwing en spirituele verbondenheid 😊.

Vanuit Harderwijk vaarden we naar Bunschoten Spakenburg. Een ruige natte tocht over de Randmeren. Tijdens het aanmeren krijgen we hulp van 2 mensen uit Sydney. Het is daar nu winter en om die reden kwamen ze hier in Nederland varen. In de verwachting dat het weer hier stukken beter zou zijn. De man geeft aan dat het op dit moment in Sydney warmer en beter winterweer is dan hier in Nederland. De man blijft bij zijn besluit dat je in de zomer een korte broek draagt. Hij heeft een olifantshuid geeft hij lachend aan. Heerlijk toch als je er zo in zit.

Want zonneschijn is heerlijk, regen verfrissend, de wind geestverruimend, sneeuw is opwindend; er bestaat niet zoiets als slecht weer, alleen verschillende soorten mooi weer 😊.

Tijdens het boodschappen doen, zie ik een vrouw in klederdracht. Ik loop naar haar toe en vertel haar dat zij er prachtig uit ziet. Ze reageert; “Oe stoand mij al zoa aan te kieken 😊”. Dat klopte wel een beetje, al dacht ik dat het wel meeviel haha. Ze geeft aan blij te zijn met het compliment.

Op dit moment trekt er een kleine storm over de haven. Har denkt dat windkracht 6 (minimaal) aan ons voorbij trekt. We liggen aardig te schommelen. Als we nu aan hadden moeten meren, dan was dit niet gelukt. We hadden dan noodgedwongen aan de andere kant van het kanaal aangemeerd. De wind had ons daar zo naar toe geblazen 😊. Alleen willen we daar niet liggen. Je moet dan helemaal tot midden van het dorp  fietsen om bij het sanitair gebouw te komen. Wij waren mooi op tijd en konden zonder problemen aanmeren 😊.

Wij liggen tussen grote boten. Vanmorgen kwam er een stel uit Texel voor ons liggen. Super leuke mensen. Har raakte niet uitgepraat 😊. Hun boot is echt erg groot. De Forever kan er wel 3x uit. En hij is razend snel. Ze vaarden vandaag even vanaf Texel naar Bunschoten-Spakenburg. Het kolkje in hun tank is ook vele male groter dan dat van ons 😊. Zo heeft ‘elk nadeel’ ook weer zijn voordeel.

Het kan altijd nog groter. Er kwam een boot de haven in varen het leek wel een torenflat. NU is dat voor ons al snel natuurlijk 😊. Toch geven andere mensen ook aan dat zij zich verbazen over het aantal grote dure boten in de havens. Het lijkt wel of 70% ineens miljonair is. De gewone man is echt in de minderheid.

Vandaag wilden we naar het klederdracht museum, maar vonden het weer te mooi om binnen te gaan lopen. Het oude dorpje Bunschoten-Spakenburg is een museum op zich. Leuke huisjes, winkeltjes en natuurlijk de vele botters. Een hapje eten aan de haven waar de botters regelmatig met gasten het water op gaan, vinden wij ook leuk. Al vind ik het soms wel saai. We lijken wel een stelletje gezapige bejaarden 😊😊.

Gisteravond vaarde nagenoeg de hele bottervloot van Bunschoten-Spakenburg uit om te gaan zeilen. Ze trokken allemaal bij ons langs. We zaten eerste rang 😊. Een mooi gezicht. Onze Australische buurman die een fervent zeiler is raakte helemaal in ‘extase’. Hij wist precies te vertellen wie zijn zeilen op de juiste manier trimde en wie niet 😊.

De boot waarin ze varen hebben ze met  2 bevriende stellen gekocht. Ze varen met de boot door heel Europa en laten hem ergens achter waar een ander stel hem weer oppikt. Nog 1,5 week en dan vlogen zij weer terug naar Australië. Er stonden 3 grote zeilwedstrijden op het programma. Vol trots toonde hij het zeilschip waar hij als ‘fokkenist’ met de bijnaam Speedy deel van uit maakte.

Hun boot heette de Burabilla en was voorzien van twee kangaroos. Burabilla is een Aboriginal naam voor een bepaalde plaats of regio in Australië 😊.