Harde wind en een reddingsactie. We hebben ons weer niet verveeld :-)

Verkeerde wind

We "lagen" in Deventer in een box. Het invaren was een uitdaging, want de wind waaide precies de verkeerde kant op. Met veel kunst en vliegwerk meerden we aan. Naast ons lag een Deventenaar en zijn vrouw. Niet direct een man van de warme contacten 😊 . Het aanschouwen van het getob, sprak hem meer aan.

Vanmorgen vroeg zorgde het wegvaren voor dezelfde uitdaging 😊 . De wind blies ons richting de boot van de aanschouwende buurman 😊 . Op nog geen 5 cm na misten wij zijn boot bij het uitvaren. Vijf cm is niet veel, maar genoeg is genoeg haha.

Via de Gelderse IJssel vaarden we richting Hattem. Volgens de reviews zou de Engels sprekende havenmeester niet zo hartelijk zijn. Bij aankomst ving zij ons op en regelde direct een ligplaats en kwam ter plekke afrekenen. Wij vonden haar servicegericht en als je even met haar praat vriendelijk. Ze heeft een wat norse uitstraling, maar is behulpzaam en als ze lacht wordt het een ander mens. We hadden weer een prima plek.

Via de stadswal liepen we het authentieke stadje in. We hadden gereserveerd bij het Bakkerijmuseum. Het museum bestaat niet alleen uit een aantal gebouwen, maar ook uit 2 straatjes. Echt een leuk museum. Bij het museum hoort ook een poffertjesrestaurant. Ja, dan moet je wel 😊 .

In Hattem is ook een Anton Pieckmuseum gevestigd. Dat het museum daar gevestigd werd in 1984 vond Anton Pieck zelf ook apart. Hij kwam ter wereld in Den Helder en hij woonde in Den Haag en Overveen. Hattem maakte zich hard voor zijn museum en bestaat inmiddels al meer dan 40 jaar. Anton Pieck verwachtte dit niet. In een filmpje in het museum gaf hij aan dat hij verwachtte dat na een paar jaar het museum weer opgeheven zou worden. Wij wij konden ook nog even als langnek op de foto. We vragen ons wel af of we niet te oud worden voor dit kindse gedrag 😊😊 .

"We willen wel graag samen oud worden, we hebben een scootmobiel met zijspan gekocht 😊 . Grapje!

Ze verkopen hier ook verrukkelijke chocolade. We hebben ons wel beheerst. In plaats van alles in 1 keer naar binnen te 'knagen', nemen we nu elke dag iets. Dat is dan weer niet zo kinds 😊 .

Guus Geluk 😊

Een nieuwe ervaring vandaag. We vaarden met de stroom mee en kregen harde wind tegen. Hierdoor ontstonden er flinke golven op de rivier de Gelderse IJssel. Het water sloeg soms van de voorkant over de stuurhut. Ik heb geprobeerd het vast te leggen, maar haalt de realiteit bij lange na niet.

Rond half elf arriveerden we bij de stadshaven van Kampen. Normaal komen we nooit zo vroeg in een haven aan, maar gelet op het Pinksterweekend wilden we er op tijd bij zijn 😊 .

De haven lag nagenoeg vol op 3 plekken na. We kozen voor ons de mooiste plek haha. We voelden ons echt Guus Geluk!! Wat een mazzel. Binnen een half uurtje lag de haven vol. Daarna waagden nog vele bootjes een poging. Net zoals de Billy Holliday. Zij lagen vlak bij ons in Doesburg. Voor hen was geen plaats meer, maar ze vonden een plekje in de oude havenkom naast die van ons. De voorzieningen zijn hier super. We blijven hier de Pinksteren maar over. Ondanks de slechte weersvoorspellingen zijn er veel mensen met de boot op pad. Dat zou je eigenlijk niet verwachten.

De haven waar wij liggen heeft ook een kleine Botterhaven met een oud vissershuisje en oude werkschuren. Dat geeft sfeer. We komen de Pinksterdagen wel door 😊 .

Carbidschieten met een staartje

De havenmeester in Kampen is een bijzondere man. We zijn hier al eens eerder geweest en toen vonden we het een vreemde vogel. Nu loopt hij met een ooglap voor. Piet Piraat 😊 .

Toch moet ik beschaamd bekennen dat we toch te snel een oordeel vellen. Ook al proberen wij dit niet te doen. Har raakte met hem aan de praat en hij vertelde dat zijn glazen oog ontstoken was. Uiteraard niet het glazen oog, maar zijn oogkas. De havenmeester is tijdens het carbidschieten een deel van zijn schedel kwijt geraakt. Hij verloor zijn oog en liep schade aan zijn hersenen op.

Na de nodige ingrepen zoals een reconstructie heeft hij zijn leven weer opgepakt. Met deze wetenschap kijk je toch ineens met andere ogen naar die jongen. Iedereen snapt dat je er na zo'n ongeval niet helemaal ongeschonden uitkomt.

OM OVER ANDEREN TE KUNNEN OORDELEN MOET JE EERST MET ZE OMGAAN

Deze levensles kregen we vandaag weer gratis me 😊 .

Reddingsactie

Ik zat tv te kijken toen ik vanuit mijn ooghoeken een vogel te water zag storten. Volgens mij betrof het een jonge kraai of kauw. Hij zwom in het water en de ouders vlogen druk om hem heen. Het dier zag kans naar een klein randje van de kademuur te zwemmen en nam daarop plaats. Hij zat vlak bij het water en kon geen kant meer op.

Na een uur zat het beestje nog steeds 'tegen de muur aangeplakt'. Har en ik zagen het met lede ogen aan. Waarschijnlijk was het een jonge vogel die nog niet kon vliegen. Zelf konden wij er niet bij. De kademuur was veel te hoog en we hadden geen bootje of surfplank om naar het beestje toe te varen. Ik belde de dierenambulance en die wilden graag helpen. Ze moesten wel uit Zwolle komen. Het kon nog wel even duren.

Na een half uur arriveerde de dierenambulance en zag Har ineens een man die aan het roeien was op de Gelderse IJssel. Har vroeg de man in de roeiboot om hulp en bracht de man van de dierenambulance in stelling op de kademuur. Har nam naast hem plaats en samen zaten zij op de kademuur 😊 .

De man in de roeiboot vaarde richting de vogel (bleek een jonge kraai te zijn) en nadat Har hem een net had toegeworpen, wist hij het dier te vangen. Het bleek een kraai met pit 😊 . Hij sprong uit het net en ging op zijn gemak op het achterbankje van de roeiboot zitten. Hij bleef daar rustig zitten tot ze aan de overkant aankwamen en de man van de dierenambulance hem oppakte.

De ouders van de kraai hielden vanuit de masten van de Botters hun jong in de gaten. Tijdens de reddingsactie vlogen ze al dreigend richting Har en de man van de dierenambulance. Mooi om te zien. Ik heb een filmpje van de reddingsactie gemaakt 😊