Door kurkbossen en op zoek naar een stuwdam

Vandaag wilden we naar Monchique en naar een stuwmeer. Dat eerste is gelukt en de 2de uiteindelijk ook 😊😊. Al had dit wel wat voeten in aarde. Monchique ligt op 940 meter hoogte en is 1 van de hoogste plaatsjes in de Algarve. Monchique staat  bekend van onder andere  de vele kurkbossen en de vele waterbronnen. De bronnen hebben we niet kunnen vinden. In Portugal plaatst men een richtingbordje naar een bezienswaardigheid en daarna is het zoeken geblazen 😊.

Kurk wordt duurzaam geoogst van de kurkeik. De kurkeik moet eerst 25 jaar ongestoord groeien voordat hij voor de eerste keer geoogst of ontschorst kan worden. Nadien wordt de kurkeik elke negen jaar ontschorst. Het ontschorsen gebeurt manueel en altijd tijdens de hete zomermaanden, wanneer de kurkschors door vochtonttrekking loslaat van het cambium. Het oogsten van kurk is een ambachtelijk vak dat jarenlange oefening en kennis vereist die generaties overschrijdt. Het afstropen van de schors is op geen enkele manier schadelijk voor de boom, indien goed uitgevoerd. De schors groeit volledig terug en krijgt na elke oogst een minder onregelmatige structuur. Een kurkeik kan tijdens zijn levenscyclus tot wel twintig keer veilig worden ontschorst. We vonden nog een opslag en bomen welke vorig jaar zomer van hun kurkschors ontdaan waren.

In Monchique verkoopt men veel kurken producten. Schoenen, tassen, petten, onderzetters, eigenlijk te veel om op te noemen. Het plaatsje Monchique vonden wij persoonlijk wat tegenvallen. Niet alle winkeltjes waren open en we misten een beetje sfeer.

In de buurt zou ook een stuwmeer zijn. Dat leek ons wel leuk. Met Google Maps aan gingen we op weg. Onze navigatie gaf geen sjoege nadat we het stuwmeer hadden ingetoetst 😊. De omgeving was schitterend en we hadden mooi uitzicht over de omgeving. Van een verharde weg reden we een onverharde weg op. Daar houden wij wel van. Echter de weg werd steeds onbegaanbaarder en smaller met soms een afgrond aan 1 kant van de auto. Gelukkig heb ik meer dan 100% vertrouwen in Har zijn stuurkunst, anders had ik het niet geweten. Het was zeg maar een avontuurlijke weg 😊. Op de foto’s en video komt dit niet zo tot uitdrukking, maar geloof me maar haha. Wij vonden het in ieder geval leukkkkk.

Het viel ons op dat we steeds verder weg reden van de stuwdam (die wij beneden ons zagen). Maar mogelijk moesten we om de berg heen rijden om er te komen. Na aankomst bij het stuwmeer zagen wij niets meer van de stuwdam. We waren bij het juiste meer, maar niet bij de stuwdam. Ergens was er iets niet goed gegaan 😊.

Bij het stuwmeer hadden we geen ontvangst meer met de navigatie en geen ontvangst met onze telefoon. Indien de auto er mee zou stoppen dan hadden we een flink stuk moeten lopen om weer contact te krijgen met de buitenwereld. Er was daar geen levende ziel te bekennen. We hoorden alleen de vogeltjes fluiten. We moesten dezelfde weg terug, omdat de weg eindigde in het stuwmeer. En zo gingen we weer op weg naar boven haha. Uren later kwamen we uiteindelijk wel bij de stuwdam terecht. Eind goed al goed 😊.

Bij terugkomst in ons appartement, was alles weer spik en span gemaakt. Inclusief verschoonde bedden. Ze hadden zelfs ons afval opgeruimd. We hadden lege plastiflessen naast de prullenbak gezet om deze later weg te gooien. Zelfs onze half volle prullenbak was leeg gehaald. We voelden ons een beetje beschaamd. In principe doen wij dit gewoon zelf.